Δυτικά  σχέδια για τον Σάιφ & θεωρίες συνωμοσίας


Η δήλωση όπως «Πρέπει να αγκαλιάσετε τον Καντάφι, την Δύση να προσέχετε!!», και «η Δύση θέλει το πετρέλαιό σας !!»
Προσβάλλει πραγματικά εμάς τους Λίβυους που τώρα παλεύουμε για το δικαίωμά μας στην ελευθερία, τη δημοκρατία και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, το αθώο αίμα των άοπλων ειρηνικών διαδηλωτών έχει ανατραπεί από τις 15 Φεβρουαρίου, και τον πόλεμο που είμαστε τώρα.
Να είμαστε τόσο αφελείς που δεν ξέρουμε ότι η Δύση θέλει κυρίως το πετρέλαιό μας; Αλλά αυτή είναι επίσης ανεύθυνη δήλωση που υπογραμμίζει ότι ίσως είναι καλύτερα για τους Λίβυους να έχουν έναν δικτάτορα (όπως τον Καντάφι) από μια δικτατορία που δεν είναι προς όφελος της Δύσης. Είναι πολύ ευκολότερο για τη Δύση να διαπραγματευτεί με ένα άτομο μόνο, παρά με έναν ολόκληρο λαό ή με τις απόψεις των ανθρώπων της δρόμο.
Δεν είναι μυστικό πώς ο Καντάφι δεν ήταν αρεστός στην Δύση. Όχι λόγω της ιδεολογίας του ή της δικτατορίας του, αλλά κυρίως λόγω της αστάθειας του μυαλού του και της υποστήριξής του για την τρομοκρατία.
Τα προηγούμενα χρόνια όταν παρέδωσε ο Καντάφι τα πυρηνικά όπλα του και σταμάτησε την υποστήριξη της διεθνούς τρομοκρατίας, η Δύση είχε ανοικτές αγκάλες για να τον δεχτεί για το πετρέλαιό του. Δυστυχώς, η αστάθειά του και ο μη σεβασμός του Καντάφι για το διεθνές δίκαιο και τις διεθνείς συμβάσεις και το γεγονός ότι προκαλούσε συνεχώς προβλήματα, τον έκαναν μη συνεργάσιμο.
Η Δύση είχε σχέδια για τις μεταρρυθμίσεις στη Λιβύη και ήθελε να προάγει τον γιό του Καντάφι, τον Σάιφ αλ-Ισλάμ. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 2-3 ετών, ήταν ισχυρός στη Λιβύη. Τα δυτικά μέσα τον εξήραν σαν πολιτικό δείχνοντας ότι υποστηρίζει τις μεταρρυθμίσεις και τα ανθρώπινα δικαιώματα κ.λπ. Δυστυχώς στην πραγματικότητα και στη Λιβύη τα πράγματα δεν πήγαν όπως η Δύση διαφήμιζε στα μέσα ενημέρωσης. Οι μεταρρυθμίσεις ήταν ανύπαρκτες, τα ανθρώπινα δικαιώματα ήταν ακόμα τα ίδια και μόνο μερικοί πολιτικοί κρατούμενοι απελευθερώθηκαν.

Ο Σάιφ αλ-Ισλάμ, είχε μια αδύναμη προσωπικότητα και κυνηγούσε τη δύναμη. Αυτό ήταν τέλειο και ιδανικό για τη Δύση για να τον ελέγχει. Αλλά ο Σάιφ είχε μερικά προβλήματα στη Λιβύη, πρώτα τον ανταγωνισμό με τα αδέλφια του και κυρίως τη διαφωνία με τον πατέρα του και τους αδιάλλακτούς του. Ο πατέρας του δεν θα δέχονταν καμία από τις μεταρρυθμίσεις και από τη άλλη μεριά ο Σάιφ δεν είχε κανέναν έλεγχο στην πολιτοφυλακή του πατέρα του, η οποία ήταν η βασική δύναμη στην χώρα.

Σχεδόν όλοι γνωρίζουν ότι η CIA και οι άλλες δυτικές μυστικές υπηρεσίες είχαν τις επαφές και με τις δύο πλευρές, την πλευρά της κυβέρνησης Καντάφι, αλλά και της λιβυκής αντιπολίτευσης στο εξωτερικό. Με το κύμα της διαμαρτυρίας στη βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή, οι δυτικές μυστικές υπηρεσίες πιθανώς ήλπιζαν ότι αυτό ίσως να φέρει τις ζητούμενες μεταρρυθμίσεις και να έδινε στον Σάιφ αλ-Ισλάμ περισσότερη δύναμη στη Λιβύη. Δυστυχώς για αυτούς αλλά και για τον Σάιφ, μάλλον οι πληροφορίες από τους λιβυκούς δρόμους ήταν λίγες και η απροσδόκητη διαμαρτυρία στη Βεγγάζη και η φυλάκιση του δικηγόρου του στις 15 του Φεβρουαρίου, ήταν όλα εκτός σχεδίου.

Μια άλλη απροσδόκητη αντίδραση ήταν αυτή των δυνάμεων της λιβυκής κυβέρνησης και της αντίδρασης Σάιφ και των αδελφών του. Με το αίμα στα χέρια τους και με την ασέβειά τους για την απώλεια ζωής Λιβύων, δεν υπήρχε καμία περίπτωση να τους δεχτεί ο οργισμένος λαός.
Ανεπίσημα και πίσω από τις κλειστές πόρτες, η Δύση ακόμα προσπαθούσε να διαπραγματευτεί με τους γιους Καντάφι και αυτό ήταν ακόμα και μέχρι και πρόσφατα με τον Μούσα Κούσα, υπουργό Εξωτερικών, όταν ήταν στην Αγγλία.

Η Δύση δεν είχε και πολλές επιλογές σε αυτή την φάση παρά να υποστηρίξει την επανάσταση της 17ης Φεβρουαρίου. Η κατάσταση στη Λιβύη που βρίσκεται τόσο κοντά στην Ευρώπη θα μπορούσε να αποσταθεροποιήσει την Αίγυπτο και την Τυνησία. Μην ξεχνάμε ότι ο στρατός ελέγχει ακόμα την κατάσταση και στις δύο αυτές χώρες, πράγμα που συμφέρει τη Δύση. Οι Άραβες και η κοινή γνώμη είχαν κινηθεί ενάντια στον Καντάφι. Αλλά και στην Αμερική και στην Ευρώπη (εκτός από την Ελλάδα, την Τουρκία και τη Γερμανία, που κρατούσαν κάποια απόσταση) και είχαν ζητήσει από τις κυβερνήσεις των χωρών να λάβουν κάποια πρωτοβουλία.

 

Η επιλογή να χρησιμοποιηθεί Ο στρατιού και τα αεροπλάνα δεν είναι η απάντηση, αλλά δυστυχώς σε αυτήν την περίπτωση δεν υπάρχει καμία άλλη επιλογή. όταν η κυβέρνηση χρησιμοποιεί πολεμικά όπλα πόλεμο για να σκοτώσει τους πολίτες , και μια κυβέρνηση που δεν έχει κανέναν σεβασμό των ανθρώπινων δικαιωμάτων και το διεθνές δίκαιο.


 

 

   
   


Η επανάσταση του λαό! προγραμματισμένη ή από τύχη
των γεγονότων μαζί;
Προσωπικότητα και κυβέρνηση Καντάφι, Ιδεολογία ή μια νέα θρησκεία; Δυτικές σχέδια & θεωρίες συνωμοσίας Ισλαμιστές, ακραίου Ισλάμ σαρίες και Aλ Kάιντα